Wioska malowniczo położona w Puszczy Piskiej, na obszarze Mazurskiego Parku Krajobrazowego, nad jeziorem Bobrówko (Skok) 0 pow. 13,2 ha, w pobliżu doliny rzeki Krutyni. Założona w 1705 r. jako wieś szkatułowa *. Doskonały punkt wypadowy dla wycieczek i przechadzek pieszych po okolicy, m.in. nad Krutynię do stanicy wodnej PTTK w Nowym Moście, do Puszczy Piskiej nad Jezioro Gardyńskie,' do Iznoty, Kamienia i Ukty. Przystanek PKS - autobusy m.in. do Krutyni, Mikołajek, Mrą-gowa, Rucianego-Nidy, Ukty. Nad jeziorem Bobrówko — ogrodzone pole namiotowe i kgpielisko. Szlaki piesze nr -25, 26, 29, 30, 31; szlak motorowy nr 54. BRZOZOLASEK . Śródleśne jezioro położone w odl. 4 km na zach. od Pisza, na wys. 118 m npm.; pow. 150 ha (3000X 500 m), gł. 11 m. Na pd. brzegu jeziora — jedna z najsympatyczniejszych stanic wodnych PTTK (Jabłoń) i camping dla zmotoryzowanych. Jezioro jest w zasadzie zamkniętym akwenem, bez połączeń wodnych; wąski i zawalony drzewami kanał łączy je z Pogubiem Wielkim, ale prze-płynięcie kajakiem nie jest możliwe. Na sąsiednie jezioro Wiartel 1 połączone z nim Jezioro Nidzkie sprzęt pływający przewoziło się lądem ok. 700 m; ostatnio przekopano połączenie, umożliwiające holowanie kajaków wodą. Szlaki piesze nr 44 i 45; szlak wodny nr 49. v CIESINA Wieś leżąca przy drodze z Karwicy do Pisza i Turośli, pośród piaszczystego zandru i podmokłych łąk, w płaskim krajobrazie Równiny Mazurskiej, na pd. krańcu Puszczy Piskiej. Wzmiankowana w 1758 r. jako osada szkatułowa *. Charakter wsi, odmienny niż wiosek mazurskich, wskazuje na jej położenie w sąsiedztwie silnego etnograficznie regionu kurpiowskiego; charakter ten wieś zachowała pomimo długiego oddzielenia od Kurpiów granicą dawnych Prus Wschodnich. Na pd. od wsi leżą nad strumieniem Rudnia tzw. Faryńskie taki. Punkt zdrowia, punkt apteczny, poczta, sklep wielobranżowy. Przystanek PKS — linie do Turośli f Mrągowa. Szlak motorowy nr 53. Rezerwat o pow. 12,5 ha, obejmujący bór sosnowy w wieku ponad 120 lat. Utworzono ten rezerwat dla ochrony kolonii gniazd czapli siwej. W 1979 r. czaple przeniosły się niespodziewanie i założyły gniazda pośród szuwarów na pobliskim jeziorze Śniardwy; ten rodzaj gniazdowania czapli nie był dotychczas w Polsce noto-wany. Drzewostan rezerwatu można obejrzeć z drogi jezdnej; dojazd i dojście z Mikołajek (ul. Łabędzią) przez osadę Łuknajno - 8 km. „CZAPLISKO-ŁAWNY LASEK" Rezerwat faunistyczny o pow. 7,62 ha, położony nad jeziorem Uplik, utworzony dla ochrony kolonii czapli siwej w borze sosnowym o wieku ponad 150 lat. Najbliższy przystanek PKS Zgon - 2 km. Szlaki piesze nr 6, 7, 8. DŁUŻEC Na zach.' od Kamienia, pośród lasu znajduje się kilka cichych i malowniczych jeziorek. Największe z nich — Dłużec, położone jest na wys. 120 m npm., otoczone' wzgórzami. Powierzchnia 18,4 ha (950X300 m), brzegi bagniste. Obserwuje się powolne zarastanie jeziora. Szlak pieszy nr 33. DUŚ Jezioro o oryginalnej urodzie, o płaskich i bezleśnych brzegach, położone w pobliżu, wsi Wojnowo na wys. 122 m npm. Ma pow; 42,2 ha (1050X500 m), gł. do 3 m; krótka struga łączy je z Krutynią. Nad jeziorem klasztor i kościółek mniszek filipoń-skich; pisał o nim m.in. Melchior Wańkowicz (Na tropach Smętka). Szlak wodny nr 48. DYBOWO Wieś i PGR na wsch. od Mikołajek, założona ok. 1565 r. na półwyspie oddzielającym Jezioro Mikołajskie od Śniardw. W odl. 500 m na pn. od zabudowań, a 300 m od brzegu Śniardw, na szczycie pagórka leży największy w Mazurskim Parku Krajobrazo-Iwym głaz: różowy granit o obw. 12,15 m i wys. 2 m. Szlaki wodne nr 51, 52.